"Obłoki srebrzyste" unoszą się 85 km nad Ziemią"
"Teraz jest najlepszy moment na ich obserwację" - informuje astronom dr hab. Arkadiusz Olech.
Miesiące czerwiec i lipiec to najlepszy czas do podziwiania najwyższych chmur czyli tzw. obłoków srebrzystych.
Warto je nie tylko obserwować, ale także spróbować, uwiecznić na zdjęciach. Zachęcamy do spróbowania swoich sił w tej dziedzinie!
Obłoki srebrzyste
Co to są obłoki srebrzyste? Powstają ne z malutkich kryształków lodu wodnego, o rozmiarach od 40 do 100 nanometrów, które unoszą się w atmosferze ziemskiej, na wysokości od 76 do 85 kilometrów; ta część atmosfery nazywa się mezosferą.
To najwyżej położone chmury, które możemy podziwiać, z powierzchni naszej planety.
Zobaczyć je wcale nie jest łatwe - muszą być spełnione pewne warunki geometryczne. Chmury są widoczne z szerokości geograficznych, 50-70 stopni szerokości północnej i południowej, w okolicach przesilenia letniego, tj. w okresie kiedy Słońce chowa się pod horyzont na niewielką głębokość - od 6 do 16 stopni.
Obłoki srebrzyste nad Zalewem Wiślanym w 2019 roku.
Takie położenie Słońca, gwarantuje już w miarę ciemne niebo, a jednocześnie nasza dzienna gwiazda - dla nas już schowana pod horyzontem - jest w stanie wciąż oświetlać położone znacznie wyżej kryształki obłoków srebrzystych.
Najczęściej widać je w Polsce, około północy, nad północną częścią horyzontu. Jak sama nazwa wskazuje, srebrzą się one na tle niebieskiego lub granatowego nieba, pokazują wyraźne smugi i struktury trochę podobne do znacznie niżej położonych cirrusów.
W tym roku obłoki srebrzyste zafundowały nam już kilka pięknych spektakli. Jeden z nich miał miejsce w okresie ostatnich 2-3 dni, a o intensywnym zjawisku - donosili obserwatorzy - zarówno w Europie jak i w Ameryce Północnej.
Obłoki srebrzyste i Wielki Wóz
Fotografowanie obłoków srebrzystych nie jest trudne. Wystarczy wyposażyć się w statyw i aparat z wymienną optyką oraz jasnym obiektywem. Może być to zarówno obiektyw szerokokątny, który pozwala wkomponować obłoki w elementy krajobrazu, jak i krótki teleobiektyw.
Krótki teleobiektyw pozwoli nam dojrzeć zmieniające się struktury. Obiektyw powinien pracować w okolicach maksymalnego otworu względnego, a czasy ekspozycji i czułość dobieramy w zależności od jasności tła nieba i intensywności zjawiska.
Typowo używane czułości, powinny być na poziomie ISO 200-400, a czasy ekspozycji, w okolicach kilkunastu sekund. Oczywiście im dłuższa ogniskowa obiektywu, tym krótsze czasy trzeba stosować, aby gwiazdy nie zamieniły się nam w łuki.
Źródło: https://www.onet.pl/technologie/optyczne/obloki-srebrzyste-unosza-sie-85-km-nad-ziemia-teraz-jest-najlepszy-moment-na-ich-obserwacje/cc02h29,30bc1058?utm
Oprac. Stanisław Cybruch
Miesiące czerwiec i lipiec to najlepszy czas do podziwiania najwyższych chmur czyli tzw. obłoków srebrzystych.
Warto je nie tylko obserwować, ale także spróbować, uwiecznić na zdjęciach. Zachęcamy do spróbowania swoich sił w tej dziedzinie!
Obłoki srebrzyste
Co to są obłoki srebrzyste? Powstają ne z malutkich kryształków lodu wodnego, o rozmiarach od 40 do 100 nanometrów, które unoszą się w atmosferze ziemskiej, na wysokości od 76 do 85 kilometrów; ta część atmosfery nazywa się mezosferą.
To najwyżej położone chmury, które możemy podziwiać, z powierzchni naszej planety.
Zobaczyć je wcale nie jest łatwe - muszą być spełnione pewne warunki geometryczne. Chmury są widoczne z szerokości geograficznych, 50-70 stopni szerokości północnej i południowej, w okolicach przesilenia letniego, tj. w okresie kiedy Słońce chowa się pod horyzont na niewielką głębokość - od 6 do 16 stopni.
Obłoki srebrzyste nad Zalewem Wiślanym w 2019 roku.
Takie położenie Słońca, gwarantuje już w miarę ciemne niebo, a jednocześnie nasza dzienna gwiazda - dla nas już schowana pod horyzontem - jest w stanie wciąż oświetlać położone znacznie wyżej kryształki obłoków srebrzystych.
Najczęściej widać je w Polsce, około północy, nad północną częścią horyzontu. Jak sama nazwa wskazuje, srebrzą się one na tle niebieskiego lub granatowego nieba, pokazują wyraźne smugi i struktury trochę podobne do znacznie niżej położonych cirrusów.
W tym roku obłoki srebrzyste zafundowały nam już kilka pięknych spektakli. Jeden z nich miał miejsce w okresie ostatnich 2-3 dni, a o intensywnym zjawisku - donosili obserwatorzy - zarówno w Europie jak i w Ameryce Północnej.
Obłoki srebrzyste i Wielki Wóz
Fotografowanie obłoków srebrzystych nie jest trudne. Wystarczy wyposażyć się w statyw i aparat z wymienną optyką oraz jasnym obiektywem. Może być to zarówno obiektyw szerokokątny, który pozwala wkomponować obłoki w elementy krajobrazu, jak i krótki teleobiektyw.
Krótki teleobiektyw pozwoli nam dojrzeć zmieniające się struktury. Obiektyw powinien pracować w okolicach maksymalnego otworu względnego, a czasy ekspozycji i czułość dobieramy w zależności od jasności tła nieba i intensywności zjawiska.
Typowo używane czułości, powinny być na poziomie ISO 200-400, a czasy ekspozycji, w okolicach kilkunastu sekund. Oczywiście im dłuższa ogniskowa obiektywu, tym krótsze czasy trzeba stosować, aby gwiazdy nie zamieniły się nam w łuki.
Źródło: https://www.onet.pl/technologie/optyczne/obloki-srebrzyste-unosza-sie-85-km-nad-ziemia-teraz-jest-najlepszy-moment-na-ich-obserwacje/cc02h29,30bc1058?utm
Oprac. Stanisław Cybruch
Komentarze
Prześlij komentarz