Tajemnica budowniczych Stonehenge rozwikłana
Ludzie w pradawnych wiekach, prowadzili koczowniczy tryb życia. Stale też odbywali wędrówki za lepszym i cieplejszym miejscem, bogatszym i obfitszym w żywność.
Z tych względów, naukowcy uznają m.in., że Europejczyk dzisiejszy, nie jest rodowitym ani pierwotnym mieszkańcem, naszego kontynentu.
Przez długie wieki ludność Europy dokładnie wymieszała się i trudno dziś ustalić jej prawdziwy rodowód.
Jak wynika z badań, przodkowie budowniczych Stonehenge pochodzili z rejonów współczesnej Turcji. Wyniki badań na ten temat opublikowano w renomowanym magazynie "Nature Ecology & Evolution".
Budowniczy Stonehenge zaczęli przybywać na Wyspy Brytyjskie, ok. 7 tys. lat przed naszą erą, czyli na 4 tys. lat, przed powstaniem pierwszego kręgu neolitycznych, głazów w zachodniej Anglii.
Tajniki Stonehenge odczytane
Uczeni zbadali materiał genetyczny człowieka wczesnego neolitu, który zamieszkiwał obszar Wysp Brytyjskich z dostępnymi próbkami osobników, którzy pochodzili z terenów ówczesnej Europy i Azji.
W ten sposób doszli do wniosku, że przodkowie budowniczych Stonehenge, wywodzili się z Anatolii - z obszaru dzisiejszej Turcji.
Uczonym udało się odtworzyć w przybliżeniu trasę tej migracji. Najpierw poruszali się z wyspy na wyspę w akwenie Morza Egejskiego.
Następnie dopłynęli przez Morze Śródziemne, do półwyspu Iberyjskiego, a stamtąd na Wyspy Brytyjskie. Ten ostatni etap mogli pokonać drogą lądową lub morską.
Ewolucja ciekawości
Człowiek neolitu szukał w ten sposób nowych terenów łownych, przy okazji doskonalił pierwsze próby uprawiania ziemi, co "można nazwać prarolnictwem".
Grupa, która wyruszyła z Anatolii na Zachód, podzieliła się po pewnym czasie, na dwa mniejsze trzony.
Ci, którzy nie zaczęli iść w kierunku Półwyspu Iberyjskiego, zapuścili się w głąb kontynentu - wzdłuż Dunaju - stopniowo zaludniali centralną Europę.
Istniejące próbki DNA, wczesnych mieszkańców współczesnej Wielkiej Brytanii, bardzo przypominają w składzie, materiał genetyczny ludzi, z terenów dzisiejszej Hiszpanii i Portugalii.
A co ciekawe, przodkowie budowniczych Stonehenge, prawdopodobnie zaludnili Wyspy Brytyjskie, nie od strony kanału La Manche, lecz lądując na wybrzeżach walijskich.
Pierwotni rolnicy z Anatolii
Badania uczonych potwierdziły także, iż po rozbiciu się na dwa obozy, materiały genetyczne człowieka wczesnego neolitu, nie były zmieszane.
Jak ustalono, człowiek neolitu znacznie różnił się fizycznie, od współczesnych mieszkańców kontynentu Europy - miał na ogół ciemną karnację i brązowe oczy.
Według prof. Marka Thomasa z Uniwersytetu w Londynie, obie grupy stopniowo adaptowały się do nowych warunków klimatycznych, jednocześnie modyfikowały swoje zdolności uprawne, zależnie od wymogów terenowych Europy.
Źródło: nt.interia.pl.
Oprac. Stanisław Cybruch
Z tych względów, naukowcy uznają m.in., że Europejczyk dzisiejszy, nie jest rodowitym ani pierwotnym mieszkańcem, naszego kontynentu.
Przez długie wieki ludność Europy dokładnie wymieszała się i trudno dziś ustalić jej prawdziwy rodowód.
Jak wynika z badań, przodkowie budowniczych Stonehenge pochodzili z rejonów współczesnej Turcji. Wyniki badań na ten temat opublikowano w renomowanym magazynie "Nature Ecology & Evolution".
Budowniczy Stonehenge zaczęli przybywać na Wyspy Brytyjskie, ok. 7 tys. lat przed naszą erą, czyli na 4 tys. lat, przed powstaniem pierwszego kręgu neolitycznych, głazów w zachodniej Anglii.
Tajniki Stonehenge odczytane
Uczeni zbadali materiał genetyczny człowieka wczesnego neolitu, który zamieszkiwał obszar Wysp Brytyjskich z dostępnymi próbkami osobników, którzy pochodzili z terenów ówczesnej Europy i Azji.
W ten sposób doszli do wniosku, że przodkowie budowniczych Stonehenge, wywodzili się z Anatolii - z obszaru dzisiejszej Turcji.
Uczonym udało się odtworzyć w przybliżeniu trasę tej migracji. Najpierw poruszali się z wyspy na wyspę w akwenie Morza Egejskiego.
Następnie dopłynęli przez Morze Śródziemne, do półwyspu Iberyjskiego, a stamtąd na Wyspy Brytyjskie. Ten ostatni etap mogli pokonać drogą lądową lub morską.
Ewolucja ciekawości
Człowiek neolitu szukał w ten sposób nowych terenów łownych, przy okazji doskonalił pierwsze próby uprawiania ziemi, co "można nazwać prarolnictwem".
Grupa, która wyruszyła z Anatolii na Zachód, podzieliła się po pewnym czasie, na dwa mniejsze trzony.
Ci, którzy nie zaczęli iść w kierunku Półwyspu Iberyjskiego, zapuścili się w głąb kontynentu - wzdłuż Dunaju - stopniowo zaludniali centralną Europę.
Istniejące próbki DNA, wczesnych mieszkańców współczesnej Wielkiej Brytanii, bardzo przypominają w składzie, materiał genetyczny ludzi, z terenów dzisiejszej Hiszpanii i Portugalii.
A co ciekawe, przodkowie budowniczych Stonehenge, prawdopodobnie zaludnili Wyspy Brytyjskie, nie od strony kanału La Manche, lecz lądując na wybrzeżach walijskich.
Pierwotni rolnicy z Anatolii
Badania uczonych potwierdziły także, iż po rozbiciu się na dwa obozy, materiały genetyczne człowieka wczesnego neolitu, nie były zmieszane.
Jak ustalono, człowiek neolitu znacznie różnił się fizycznie, od współczesnych mieszkańców kontynentu Europy - miał na ogół ciemną karnację i brązowe oczy.
Według prof. Marka Thomasa z Uniwersytetu w Londynie, obie grupy stopniowo adaptowały się do nowych warunków klimatycznych, jednocześnie modyfikowały swoje zdolności uprawne, zależnie od wymogów terenowych Europy.
Źródło: nt.interia.pl.
Oprac. Stanisław Cybruch
Komentarze
Prześlij komentarz