Owies. Chroni serce, niszczy raka i wydłuża młodość

Owies, tak jak jęczmień i pszenica, należą do najbardziej powszechnych roślin uprawnych, działających pozytywnie na nasz organizm.

Coraz lepsze poznawanie jego zalet i właściwości, powoduje różnorodne zastosowanie - nie tylko w kuchni i przemyśle spożywczym, ale także w dietetyce, lecznictwie, w przemyśle farmaceutycznym, kosmetycznym i chemicznym.

Owies – wspaniała roślina jadalna - znany jest ludziom od wieków. W spożyciu naszych praprzodków, pojawił się w głębokiej starożytności - kilka tysięcy lat później, niż jęczmień i pszenica.

Odkryte przez archeologów znaleziska świadczą, że na terenie Szwajcarii znany był w okresie brązu (1500-700 lat p.n.e.), w Polsce około 700 lat p.n.e., w Biskupinie koło Żnina, a uprawa owsa na większą skalę rozpoczęła się dopiero w VIII wieku (Wikipedia).

Dziś, na liście wielu innych roślin, zajmuje czołowe miejsce. To za swoje szerokie i niezwykłe walory zdrowotne. Cenimy tę roślinę, szczególnie za wspaniałe i smakowite jej płatki.

Przemysł spożywczy produkuje płatki: górskie, zbożowe i błyskawiczne. Ich niska cena sprawia, że płatki owsiane każdy ma w swej kuchni. Gospodynie domowe dodają je do różnych ciast i ciasteczek, a nawet robią z nich kotlety. Ale najlepiej i najbardziej korzystnie dla zdrowia, ugotować owsiankę, którą powinniśmy jeść na każde śniadanie.

Dlaczego? Bo tradycyjnie w Polsce mówi się, że śniadanie to najważniejszy posiłek, w okresie dnia. Zdaniem lekarzy i dietetyków, pierwszy posiłek nie tylko ma rozbudzić nasz metabolizm, ale i dać nam spory zastrzyk energii na cały dzień oraz pobudzić mózg do lepszego działania w czasie dnia.

Nic dziwnego, że sportowcy cenią płatki owsiane za zawarte w nich źródło siły, kobiety za właściwości odchudzające i odmładzające, a lekarze - w swojej praktyce medycznej - korzystają z ich działania leczniczego i ochronnego.

Przez dłuższy czas, w minionych wiekach, owsianka była dla angielskich górników idealnym posiłkiem, który – jak uznawano - daje siłę, energię i wytrzymałość w ciężkiej pracy. W średniowieczu owsianka była podstawą wyżywienia ludności Europy. Wiadome było, iż owsianka pokrywa kompleksowo zapotrzebowanie na składniki odżywcze organizmu.

Obecnie trudno przecenić wartość odżywczą owsa i owsianki. Według naukowców, spośród wszystkich znanych zbóż, ziarno owsa jest nie tylko najbogatsze w białko, ale i wyposażone w najlepszy zestaw aminokwasów. Ten, kto je owsiankę z produktami mlecznymi, dostarcza organizmowi wszystkich niezbędnych aminokwasów.

Talerz płatków owsianych z mlekiem lub jogurtem zapewnia komórkom mózgowym i nerwowym porcję witaminy B6, która poprawia koncentrację i pamięć, a także szybsze przyswajanie wiedzy. Witamina B1 i kwas pantotenowy przeciwdziałają narastającemu zmęczeniu i rozdrażnieniu, podczas wysiłku fizycznego i umysłowego.

Owies (owsianka) zawiera takie substancje, które działają antydepresyjnie i likwidują zły nastrój – zapewniają to witaminy z grupy B, jak również selen i magnez - niezbędne składniki dla pracy mózgu i systemu przewodzenia nerwowego.

Zdaniem naukowców, codzienne spożywanie owsianki zapewnia dłuższe życie i chroni przed astmą dziecięcą, a ze względu na bogate źródło błonnika, zapobiega m.in. powstawaniu raka piersi. Stabilizuje też poziom cukru we krwi, zmniejsza ryzyko cukrzycy typu 2, jak również ryzyko niewydolności serca i chorób sercowo-naczyniowych.

Źródło: poradnikzdrowie.pl i o2.pl.

Oprac. Stanisław Cybruch